Loslaten. Dát is pas een begin!

Wellicht lopen er op dit moment jonge wolfjes op de Veluwe. Hun ouders begonnen vorig jaar een ongewisse lange reis, waarvoor ze hun oude leefgebied achterlieten. Toen ze een mooie plek en elkaar gevonden hadden, lieten ze hun zwervend bestaan los. Wéér opnieuw beginnen, met alles wat ze van huis uit hadden meegekregen.

Scheppende energie

Een bedoeling of bestemming geeft energie. Energie om te scheppen én om gedrag, zekerheden en ‘orde’ die niet meer passen, los te laten. Dat is een universeel principe en geldt dus ook voor mensen, teams, organisaties en voor onze samenleving. Die scheppende energie om te beginnen ontbreekt als er sprake is van ‘loslaten tegen heug en meug’. Bijvoorbeeld omdat er geen idee is van een bestemming, zoals bij jongeren met studiekeuzestress. Of omdat iets uit het verleden nog niet goed is afgesloten.

Het succesvolle team

Begin 2018 schreef ik de blog ‘Waarom Ik een succesvol team verlaat’, over een team waarvan ineens meerdere leden bleken te willen vertrekken omdat ze toe waren aan een nieuwe stap. Het team worstelde met de vraag hoe ze hiermee om konden gaan. In een mooie sessie, waarin we ieders verschillende innerlijke stemmen over autonomie en samenzijn aan het woord lieten, kwam het team tot heldere afspraken hoe om te gaan me de dynamiek die zou komen.

Het rouwende team

Dit jaar bezocht ik het team opnieuw. Er was afscheid genomen van mensen, er waren nieuwe collega’s en een nieuwe leidinggevende aangetreden en het was in die dynamiek gelukt de klant optimaal te blijven bedienen. Een mooie prestatie. Maar de spirit was eruit. De verhouding met de nieuwe leidinggevende was moeizaam, er was ergernis over de organisatie die zaken verlangde die men moeilijk te rijmen vond met organisatiebeginselen en er zat een waas rond het vertrek en de komst van de laatste collega’s.

Leunen op het verleden

Een teamopstelling maakte zichtbaar hoezeer oudgedienden nog gericht waren op het oude team. Er waren gevoelens van rouw, om wat verloren was. Er werd nostalgisch gekeken naar de organisatie van weleer. Zichtbaar werd hoe dat wat door hen ervaren werd als een ‘knieval van de organisatie voor het systeem in plaats van de bedoeling’, voor de nieuwe collega’s juist een prettige houvast gaf. We onderzochten hoe het is om te draaien naar de toekomst en te kunnen leunen op de ervaringen uit het verleden. Hoe het is om kennis door te kunnen geven en hoe het voor nieuwe collega’s is om te kunnen leunen op de ervaringen van voorgangers.

Ruimte voor de toekomst

Er ontstond ruimte. Ruimte om te praten over een nieuwe teamcultuur, in plaats van vast te houden aan de oude. Ruimte om opnieuw verbinding te maken met de organisatie, met wie ze immers nog altijd dezelfde leidende principes deelden. Iemand sprak haar verbazing uit: ‘’Er was al zoveel gepraat, maar door het te zien en voelen werden zaken pas echt helder. En konden ze verder.’’ Een nieuw begin. Mooi toch.

Mijn nieuwe begin

Ook mijn aansluiting bij het Ontwikkelaarsgilde is een spannend nieuw begin. Wat ik meeneem? Mijn natuurvisie. Mijn ervaring met het opzetten van organisaties, het samen uit een impasse komen en bouwen aan een nieuwe passende orde. En mijn plezier om unieke talenten beter te laten samenwerken. Wat ik los laat? Een beetje autonomie.

Gelukkig is loslaten minder moeilijk met collega’s met wie je bestemming en bedoeling deelt.

Klik hier voor de volledige GildeInspiraties van het Ontwikkelaarsgilde.