Transformeren in het sociaal domein

Naar aanleiding van een ronde interviews met 10 vertegenwoordigers van sociale wijkteams in Nederland schreef ik in 2018/2019 een aantal blog(s) in Zorg & Welzijn.

Blog 1: Transformeren begint bij jezelf!

Het was een prachtidee: de staat primair verantwoordelijk maken voor het welzijn van alle burgers! Het gaf ons de ruimte voor individuele ontwikkeling.  Hulp kreeg je van de staat en daar had je recht op. In de jaren ’90 bleken de kosten echter onbeheersbaar.  Er waren ook andere scheuren in het ideaal. We gingen steeds minder ‘normaal’ vinden. Elke afwijking kreeg zijn eigen specialist, waardoor de samenhang uit beeld raakte. Mensen kwamen steeds vaker buiten de samenleving te staan. Uiteindelijk leidde kostenbeheersing tot meer bureaucratie en konden juist kwetsbare mensen de weg naar hulp niet meer vinden. LEES VERDER > voor een pleidooi om bij jezelf te beginnen

Blog 2: De naaste overheid.

De interne werkwijze van een organisatie dient congruent te zijn met de externe boodschap. Als de boodschap verandert, dient de werkwijze mee te veranderen. Als bijvoorbeeld gewerkt wordt met strakke werkinstructies en met leidinggevenden die zichzelf boven medewerkers stellen, verwacht dan niet dat medewerkers in staat zijn ‘de regie bij de klant’ te laten en zich ‘als partner naast de klant’ te plaatsen. LEES VERDER >  voor een pleidooi voor een naaste overheid, die congruent handelt met zijn externe boodschap.

Blog 3: Een probleemeigenaar zoekt geen zondebok.

Net als onze samenleving is de natuur altijd in beweging. Zeekraal legt de bodem vast voor duinvorming, waardoor er zoetwaterbellen komen en er struweel kan groeien. Sterns schakelen over op sprot als de zandspiering niet meer voorhanden is. Soms verdwijnt iets om ineens terug te keren, zoals de platte oester in Zeeland. Zo veranderen organismen hun omgeving en vice versa. LEES VERDER > voor een pleidooi om eigenaarschap te nemen in plaats van de wijzen naar wat anderen fout doen.

Blog 4:  Wie heeft hier de regie? 

Wat bedoelen we eigenlijk met regie? Als de klant regie heeft, wie dan niet? Hoe zit het dan met casusregie? Of met regie van gemeenten op de transformatie?

Als acteur ben je een instrument in handen van een regisseur, die elk zo zijn eigen wijze heeft. De één heeft het eindplaatje in zijn hoofd en geeft aanwijzingen die exact moeten worden opgevolgd. Een ander laat de productie samen met de spelersgroep ontstaan. Ze zijn over het algemeen erg betrokken en laten toch los op het moment dat het op de acteurs aankomt.LEES VERDER > voor een pleidooi naast elkaar betrokken eigen regie te voeren en elkaar te respecteren in ieders rol.  

Blog 5: Wat het sociaal domein van ouders kan leren: Met compassie midden in het gedoe staan.

Van nature zijn wij ingesteld op een groepsgrootte van max. 150 individuen. Bij grotere groepen verliezen we overzicht en samenhang. Om onze wereld voorspelbaarder te maken bedachten we overheden (en andere organisaties). Daarvoor leveren we wat persoonlijke invloed en vrijheid in. Naarmate de complexiteit van onze samenleving toenam, is de overheid meer gaan controleren en reguleren. Want we willen niet in chaos belanden. Maar helaas is dynamische complexiteit niet planmatig te beheersen. Ouders weten dat. LEES VERDER > over wat we van ouders kan leren.